وقاحت! وقاحت! وقاحت!

این کلمه مناسبترین کلمه ای است که برای بیان احساسم بعد از دیدن مصاحبه احمدی نژاد با شبکه خبری سی بی اس می‌توانم به زبان بیاورم.

مردک فکر کرده همه ی دنیا خر هستند. واقعن که روی بعضی آدم ها چقدر زیاد می تواند باشد. حالم بد می شود. عوامفریبی آن هم به شکل چندش آور و تهوع زا! این واقعن فکر می کند ما احمقی الاغی چیزی هستیم؟

یکی نیست به او بگوید حالا شاید بتوانی چهارتا آدم ساده دل را در این شهرستانهایی که مدام می روی با جفنگیاتت تحت تاثیر قرار دهی اما بابا جان! مردم دنیا که صدا و سیمای ما را نگاه نمی کنند که! گاو هم البته نیستند. چه فکری با خودت می کنی؟

جالبش آنجاست که جناب احمدی نژاد عزیز توهم محبوب بودن در دنیا را هم دارد. جناب آقای احمدی نژاد اگر فکر می کنی در دنیا که نه در همین ایران خودمان محبوبی یک روز بدون محافظ و بدون خبر به هر کدام از دانشگاههای ایران که دوست داری برو و برخورد دانشجویان واقعی و نه نوچه های بسیجی ات را ببین و حرفهایبشان را بشنو. شانس بیاوری اگر سالم بیرون بروی شانس بیاوری!

این حرف ها و این مصاحبه ها می ماند و تاریخ قضاوت خواهد کرد. فکر می کنی بیست سال دیگر در مورد تو چه می گویند؟